Ενωτική
Προοδευτική
και
Οικολογική Συσπείρωση
γεωτεχνικών

(ΕΠΟΣ-γ΄)

Χρόνια τώρα

Πάνω από τριάντα (30 )
χωρίς στοιχειώδες σχέδιο
χωρίς οράματα
χωρίς αιδώ.
Μια από τα ίδια.
• Απαξίωση και εγκατάλειψη της πρωτογενούς παραγωγής, διατροφική εξάρτηση, μείωση εξαγωγών , τιμές παραγωγού κάτω του κόστους, τιμές καταναλωτή άνω των ορίων επιβίωσης. Βήμα-βήμα και κατ’ εξακολούθηση.
• Περιφορά ‘τρύπιων’ καλαθιών τοπικών προϊόντων από τους μεν, τρύπιων αλλά ‘ποιοτικών’, από τους άλλους.
• Υποβάθμιση του περιβάλλοντος, λεηλασία του φυσικού πλούτου , εκποίηση δημοσίων και συλλογικών αγαθών και πόρων, διάλυση δημόσιων υπηρεσιών. Με σύστημα.
• Διατροφικά σκάνδαλα κατά συρροή.
• Αποδιάρθρωση του δευτερογενούς τομέα στην αγροτ.οικονομια χρόνο με το χρόνο και οι όποιες μονάδες, στο μαγγανοπήγαδο των μεγαλεμπόρων και των super markets.
• Περιθωριοποίηση της ενδογενούς έρευνας και της επιστήμης και αγοραία εναπόθεση τους στους σχεδιασμούς και ορέξεις πολυεθνικών κολοσσών.
• Αφανισμός χιλιάδων μη προνομιούχων του βουνού και της υπαίθρου, αργά σταθερά και ανελέητα.
• Κράτος και αγροπεριβαλλοντικα Υπουργεία, γραφειοκρατικοί μηχανισμοί, εντολοδόχοι και διαμεσολαβητές μικρών και μεγάλων συμφερόντων.
• Επαγγελματικές , συνδικαλιστικές , συνεταιριστικές οργανώσεις και ηγεσίες , θυσία στο βωμό των προγραμμάτων αμφίβολης αποτελεσματικότητας μα σίγουρης ανταποδοτικότητας. Και για τα πρόστιμα ούτε λόγος.
• Επιστήμονες γεωτεχνικοί , μεταφορείς χαρτιών και υπογραφών, ταμίες και εισπράκτορες, δανειστές χωρίς αντίκρισμα, στο έλεος του ανταγωνισμού, της αγοράς, των τραπεζών, του κάθε κομματάρχη.
• Και το ΓΕΩΤΕΕ να παρακολουθεί την πορεία προς τον πάτο, έρμαιο, παραγοντίσκων, πανέτοιμων σωτήρων, ελεγχόμενων συντεχνιών και πολλών εκ των εκαστοτε υπό κρίση διευθυντών. Λες και ήταν γραφτό εκ του προορισμού του να είναι
΄΄ μικρό και άβουλο και μοιραίο αντάμα΄΄

Χρόνια τώρα.

Σε ένα τόπο απίστευτης φυσικής ομορφιάς, εξαιρετικών εδαφοκλιματικων συνθηκών, μεγάλων παραγωγικών δυνατοτήτων και τεχνογνωσίας ανθρωπινού δυναμικού, ο συντελεστής παραγωγής ΄΄κεφαλαιο΄΄, σιγά – σιγά την κοπάνησε.
Αφού εκμεταλλεύτηκε ανθρώπους, έδαφος και υπέδαφος, περιβάλλον, εργασία.
Για άλλους τομείς και γι’ άλλους τόπους. Πιο επικερδείς και με λιγότερο ρίσκο.
• Άφησε τους μικρομεσαίους παραγωγούς στο έλεος του αδυσώπητου ανταγωνισμού, των όποιων επιδοτήσεων χωρίς παραγωγή, με την αυταπάτη του ευκαιριακού και εικονικού εισοδήματος, εύκολη λεία για τους υπερεθνικούς και εγχώριους δανειστές και τοκογλύφους.
• Άφησε τους μικροκεφαλαιουχους επενδυτές , κράχτες στα ανύπαρκτα πια σκυλάδικα της επικράτειας.
• Άφησε την νέα γενιά των γεωτεχνικών, με την ανεργία στα ύψη , με τα μεταπτυχιακά και δυο τρεις ξένες γλώσσες στο χέρι.
• Και την ακόμη πιο παλιά, να προσπαθεί ματαιως να μεταφέρει δάνεια , γραμμάτια και επιταγές ένα μήνα αργότερα.

Επιθύμησε βλέπεις να ΄΄τοποθετηθεί΄΄ αλλού.
Σε γη , τσιμέντο και real estate για υπαρκτές και κατασκευασμένες ανάγκες στέγασης ανθρώπων.
Σε έργα θηριώδη, πολλά από αυτά άχρηστα, περιβαλλοντοκτονα και σε κάθε περίπτωση υπερτιμολογημενα.
Σε δάνεια , παράγωγα , ομόλογα και αέρα κοπανιστό μέσω ΄΄ευαγών΄΄ τραπεζικών ιδρυμάτων.
Με funds και trust και deals.

Και όλα τα άλλα;
Τα παραγωγικά, στις τρίτες χώρες. Φθηνα. Ανεξέλεγκτα. Αμφίβολης ποιότητας.
Τα οικολογικά, στο περιθώριο, ανώδυνα, για να δικαιολογούν πομπώδεις υπέρτιτλους περί ‘’πράσινης ανάπτυξης’’.
Διότι έτσι λέει ο δικός τους νόμος.
Και εμείς οι πολλοί, επιστήμονες άνθρωποι , τι λέμε;

Χρόνια τώρα.

Κάναμε πως δεν ξέρουμε.
Ούτε τους υπαίτιους ούτε τους μονίμως ωφελημένους .
Τους ανεχτήκαμε.
Αυτούς τους κυρίαρχους της ΕΕ, τους εγχώριους του επιστημονικού δικομματισμού , τους ενδιάμεσους και τους κλώνους τους.
Ταμπουρωμένοι πίσω από ανάγκες ζωής και κάποιες συγκυριακές, ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες, ξεχαστήκαμε.
Προσπαθήσαμε να επιβιώσουμε.
Την ομολογούμε την ‘αμαρτία’ μας.
Να επιβιώσουμε.
Επιβιώσαμε λοιπόν.
Άλλοι πιο εύκολα και άλλοι πιο δύσκολα.

Και τώρα ;

Τώρα που ‘οι αμαρτίες’ συγχωρούνται μόνο με νηστεία και προσευχή και δεκαετή τουλάχιστον αποστήθιση του ευαγγελίου ; (μνημόνιο το λένε και σύμφωνο ανταγωνιστικότητας) .
Τώρα που η Αγία Τριας κραδαίνει την ρομφαία ; (τρόικα την είπαν).

Άλλοι θα ζητήσουν έλεος , άλλοι θα πουν ας προσέχαμε και άλλοι θα περιμένουν .
Ως συνήθως .Οι συνήθεις.
Κάποιοι με την την προμετωπίδα του κόμματος επιβήτορα, άλλοι τον μανδύα του ακομμάτιστου , άλλοι του επαρκούς τεχνοκράτη και ορισμένοι επανιδρύοντας αυτά που επανίδρυσαν .
Ως συνήθως .Οι συνήθεις.

Κατά τα άλλα, μικρομεσαίοι εναντίον συνεταιριστών, ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον δημοσίων ,δημόσιοι εναντίον ιδιωτών και αντιστρόφως.
Έχουν τους λόγους τους.
Βάσιμους ίσως για τον καθένα χωριστά .
Ανεπαρκείς όμως για το σύνολο, την συγκυρία ,την προοπτική και ιδίως για το ΄΄χάλι΄΄ μας.

Και πίσω από το παραβάν ,οι βάρβαροι και οι κλώνοι τους, να κρατούν σφιχτά το νήμα.

Εμείς λοιπόν

• Αριστεροί, προοδευτικοί, δημοκράτες, οικολόγοι και συνοδοιπόροι
• Μέσα , δίπλα , τριγύρω η έξω από το γεωτεε
• Οι συνήθεις και άλλοι τόσοι.

Και στις εκλογές – και με προτάσεις – και στους δρόμους
Σ’ αυτούς τους δύσκολους και μικρόψυχους καιρούς
Στην επέλαση των βαρβάρων και των κλώνων τους

θα πούμε
Αντισταθείτε
ΥΓ. Οι διακηρύξεις, τα προγράμματα , οι προτάσεις, οι δεσμεύσεις έπονται. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Μαρτης 2011

http://proparnitha.wordpress.com/

Η Ελλάδα είναι γεμάτη από πολίτες πολλών εθνοτήτων και φυλών και αυτό είναι ένας τεράστιος πλούτος. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από ξενικά φυτά και αυτό είναι μια προβληματική κατάσταση.

Όταν τα δάση μας προορίζονταν για την παραγωγή ξυλείας, οι τότε Δασολόγοι έφερναν διάφορα ξενικά είδη, κυρίως Αμερικάνικα και Αυστραλιανά, για να δημιουργήσουν μεγάλες παραγωγικές φυτείες. Για την αποκατάσταση των προβληματικών εδαφών και για διαφορετικούς λόγους χρησιμοποίησαν τον Ευκάλυπτο (για να συγκρατήσουν αμμοθίνες στην Ηλεία) και την Ψευδακακία (για να συγκρατήσουν κατολισθαίνοντα εδάφη). Για τις αναδασώσεις της Χαλκιδικής χρησιμοποίησαν διάφορα Αμερικάνικα πεύκα (P. Maritima, P. Radiata), ενώ πειραματίστηκαν και με την Ψευδοτσούγκα, το Γλαυκό κυπαρίσσι, τον Κέδρο και την Σεκβόϊα. Κάποια περίοδο ήρθε η Καζουαρίνα που φυτεύτηκε σε αναδασώσεις και ο Αείλανθος (Βρωμοκαρυδιά) από την Κίνα, που χρησιμοποιήθηκε ευρέως.

Σήμερα, μέσα στην Αθήνα, αλλά και σε πολλές άλλες πόλεις βρίσκουμε δέντρα και θάμνους ξενικά, που έχουν προβληματική παρουσία. Η Μπρουσονέτια, ο Ευκάλυπτος, όλα τα είδη Φοινίκων, η Κανάριος πεύκη, η Καζουαρίνα, ο Βραχυχίτων, η Ψευδακακία, η Σοφόρα, η Γρεβιλέα και πολλά άλλα είδη, είναι προβληματικά ως προς την μορφή τους (Καζουαρίνα, Βραχυχίτων, Γλαυκό κυπαρίσσι), ευπρόσβλητα σε ασθένειες (όλα τα είδη Φοινίκων), με μορφή ξένη προς το Ελληνικό και Αττικό τοπίο.

Έξω από την Αθήνα υπάρχουν πολλές περιοχές που ο Αείλανθος είναι πραγματικό ζιζάνιο, που καταλαμβάνει κάθε διαθέσιμο χώρο, σε βάρος της τοπικής βλάστησης. Υπάρχουν δρόμοι (π.χ. Προκόπι-Μαντούδι) που το είδος αυτό έχει καταλάβει όλη την παρόδια ζώνη, σχεδόν σε όλο τον δρόμο. Φυτρώνει σε άγονα εδάφη, δίπλα σε γραμμές του τραίνου, σε εγκαταλειμένα οικόπεδα. Ο Ευκάλυπτος καταλαμβάνει σημαντικές εκτάσεις και αναπαράγεται σε υγροτόπους, ενώ αποτελεί στοιχείο πολλών δενδροστοιχιών στην Σαντορίνη.

Η αντιμετώπιση της εισβολής των ξενικών ειδών έχει σχέση με την προστασία της Ελληνικής βιοποικιλότητας, την αποτροπή ασθενειών που μετέφεραν ορισμένα φυτά, την μη χρησιμοποίηση ορισμένων φυτών που έχουν αντιαισθητικές μορφές (Καζουαρίνα, Βραχυχίτων), την αντικατάστασή τους από τοπικά είδη, κυρίως πλατύφυλλα Ελληνικά, που έχουν αντοχή σε ασθένειες, εξαίσιες μορφές, προσαρμογή στο κλίμα. Τον σκληρό χειμώνα του 2003, από την παγωνιά, ξεράθηκαν στην Αθήνα, όλα τα φυτά του Φίκου της Ρόδου, παρόλο που φαινόταν ότι είχαν προσαρμοστεί και είχαν ωραία μορφή.

Αγαπητοί Δήμαρχοι

Ενώ παλαιότερα το «δέντρο» σας ήταν η Λεύκα, γιατί είχε γρήγορη ανάπτυξη και σε 4 χρόνια έδινε αποτέλεσμα, σήμερα έχει εγκαταλειφθεί, γιατί προκαλεί αλλεργίες, ρυπαίνει αυτοκίνητα και πεζοδρόμια με κολλώδεις ουσίες, σπάνε τα κλαδιά της και προκαλεί ζημίες σε όποιον βρεθεί σε κοντινή απόσταση. Σήμερα πρέπει να διαλέξετε ανάμεσα στην συνέχιση της παλαιάς πολιτικής και στην χάραξη νέας πολιτικής φυτεύσεων με σεβασμό στην βιοποικιλότητα, στην τοπική βλάστηση, στην αισθητική των φυτών, στην αποφυγή προβλημάτων και ασθενειών που φέρνουν ορισμένα ξενικά είδη.

Αγαπητοί Δήμαρχοι

Αν διαλέξετε την Νέα πολιτική, τότε θα πρέπει να πείσετε τους Γεωτεχνικούς του Δήμου σας να μην φοβούνται τα πλατύφυλλα, επειδή δήθεν βουλώνουν τα φρεάτια, να μην κόβουν αναίτια τις κορυφές των δέντρων, να χρησιμοποιούν Ελληνικά είδη, έστω και αν έχουν αργή ανάπτυξη, να αντικαταστήσουν σε σύντομο χρόνο τα ξενικά είδη, να έχουν στο μυαλό τους ότι τα δέντρα στην Ελλάδα είναι πολυτιμότατα και για την καλοκαιρινή τους σκιά και δροσιά.

Να μάθετε από τους Δασολόγους ποια ήταν η φυσική βλάστηση στον χώρο της πόλης σας, να αναζητήσετε δέντρα-μάρτυρες και να τα αναδείξετε, να χρησιμοποιήσετε παρόμοια δέντρα στις νέες φυτεύσεις.

Αγαπητοί Δήμαρχοι

Να προσέχετε τους αδύναμους συμπολίτες σας και τους μετανάστες, γιατί η αλληλεγγύη σας θα τους χρειαστεί στις δύσκολες περιόδους του Μνημονίου. Να προσέχετε τα φυτά σας γιατί δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον για την διαβίωσή μας. Να ξεκινήσετε τη νέα πολιτική από τα φυτώριά σας, χρησιμοποιώντας Ελληνικά είδη, αντικαθιστώντας τα ξενικά, βρίσκοντας τα φυτά που αποτελούσαν την τοπική βλάστηση.

Βρείτε και χρησιμοποιείστε τα σχετικά άρθρα του Γιώργου Ντούρου. Θα είναι άμεσα ωφέλιμα σε σας και μνημόσυνο για έναν υπηρέτη και λάτρη της Ελληνικής φύσης. Πολύ χρήσιμη είναι και η εργασία «Τα ανταποδοτικά οφέλη από τη χρήση της ιθαγενούς χλωρίδας στο αστικό πράσινο» των Γιώργου Καρέτσου και Μ. Μπαρδουνιώτη, που θα τη βρείτε στο διαδίκτυο.

Ηλίας Αποστολίδης

http://avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=586041

Η επιβολή πράσινων φόρων έχει προταθεί από τις αρχές ήδη του 20ου αιώνα, από τον Pigout και άλλους θεωρητικούς οικονομολόγους. Σύμφωνα με την θεωρία οι πράσινοι φόροι είναι φόροι που επιβαρύνουν «προϊόντα ή υπηρεσίες που έχουν αποδεδειγμένη αρνητική επίδραση στο περιβάλλον». Ήδη πολλές χώρες στον κόσμο αποδεχόμενοι τις αρχές αυτές έχουν επιβάλλει τέτοιους φόρους . Η Κίνα π.χ. έχει επιβάλλει φόρο στα απόβλητα και στην ρύπανση των υδάτων, οι ΗΠΑ έχουν επιβάλλει φόρους στον άνθρακα, άλλες χώρες στα φυτοφάρμακα κλπ. Οι πρωτοπόροι στον τομέα επιβολής περιβαλλοντικών φόρων είναι οι Σκανδιναβικές χώρες, με την καθιέρωση φόρων επί των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Η κατεύθυνση στην οποία βάσισαν την επιβολή των φόρων αυτών ήταν να εντάξουν το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος με την πρόκληση τεχνητής επιβάρυνσης της τιμής, κύρια, της παραγωγής ενέργειας. Απώτερος σκοπός τους ήταν η εξαναγκαστική εξοικονόμηση της ενέργειας, η εξαναγκαστική στροφή σε παραγωγή ενέργειας από άλλες καθαρότερες πηγές, η υιοθέτηση νέων και καινοτόμων τεχνολογιών και σε τελική ανάλυση στην μείωση των εκπομπών, χρησιμοποιώντας σαν κύριο όπλο τους , αυτούς τους ίδιους φόρους.
Όμως πέτυχαν τον σκοπό τους; Από την μια πλευρά τελικά δεν αύξησαν τα κρατικά έσοδα τους, αφού για παράδειγμα στις ΗΠΑ και τον Καναδά οι περιβαλλοντικοί φόροι δεν υπερβαίνουν το 3,5% στο σύνολο των φόρων που εισπράττονται (στοιχεία του 2003) ενώ δεν πέτυχαν το στόχο τους για την μείωση των εκπομπών αερίων. Ερευνητές του πανεπιστημίου του Aarhus, είδαν ότι παρά την επιβολή «πράσινου φόρου» στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όχι μόνο δεν μειώθηκαν οι εκπομπές τους αντίθετα αυξήθηκαν σημαντικά. Στην Δανία η αύξηση αυτή ήταν 19% στην επταετία 1990-1997, ενώ στην Νορβηγία 17% .
Ήδη φαίνεται ότι ο σχεδιασμός τέτοιων φόρων πρέπει να λαμβάνει υπόψη του πάρα πολλές παραμέτρους, εθνικούς, κοινωνικούς, πολιτικούς και οικονομικούς και να μην είναι αποσπασματικός. Ένας φόρος, που επιβάλλεται π.χ. στον λιγνίτη θα έχει σοβαρές συνέπειες. Μπορεί κατ’ αρχήν να αποτρέψει την χρήση του για την παραγωγή της ενέργειας, αλλά θα οδηγήσει σε αύξηση της ζήτησης άλλων ορυκτών πηγών καυσίμων (πετρέλαιο –φυσικό αέριο), που τελικά είναι εισαγόμενα. Αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού θα είναι, η αύξηση της εξάρτησης της χώρας από τους ξένους προμηθευτές, απώλεια σημαντικών οικονομικών πόρων και η έμμεση επιδότηση θέσεων εργασίας στις χώρες που θα προμηθεύουν τα καύσιμα αυτά. Θα αυξηθεί υπέρμετρα η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, που παράγεται από αυτόν, ενώ θα αποτρέψει σε σημαντικό βαθμό την εξόρυξη του λιγνίτη με αποτέλεσμα την αργία ορυχείων άρα και την απώλεια πλήθους θέσεων εργασίας και αύξηση της ανεργίας. Από την άλλη πλευρά, η επιβολή φόρου πάνω στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, που σημαίνει αύξηση της τιμής των καυσίμων, συνδυασμένη με την ανάπτυξη δημόσιων συγκοινωνιών σταθερής τροχιάς, μπορεί να οδηγήσει στην μείωση της χρήσης του ΙΧ και την μεταστροφή των μετακινήσεων στον σιδηρόδρομο και το μετρό. Πάντα πρέπει να σημειώνουμε ότι οι «πράσινοι φόροι» είναι έμμεσοι φόροι και άρα άδικοι, αφού επιβάλλονται τελικά στην κατανάλωση και επιβαρύνουν το εισόδημα των φτωχότερων νοικοκυριών.
Ο Pigout (1920), από τους πρώτους θεωρητικούς των περιβαλλοντικών φόρων διατυπώνει: «για να είναι αποδοτικός ένας περιβαλλοντικός φόρος πρέπει να επιβληθεί απ’ ευθείας στις εκπομπές και να είναι ομοιόμορφος ανά μονάδα εκπομπής». Παράλληλα οι περιβαλλοντικοί φόροι, πρέπει να ακολουθούν ορισμένους κανόνες. Πρέπει να ακολουθούν επιστημονικές αρχές χωρίς να επιβάλλουν πολιτικές και άλλες διαφοροποιήσεις, να υπάρχει επίγνωση των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων, να είναι απλοί και αποτελεσματικοί και τελικά διαφανείς ως προς την χρήση τους. Επίσης πρέπει να συνδυάζονται με πολλά άλλα μέτρα και πολιτικές.
Μια πράσινη φορολογική μεταρρύθμιση για να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία και τους πολίτες πρέπει να έχει ορατά αποτελέσματα, να είναι απλή και αποδοτική. Να ακολουθεί τον συνδυασμό μέτρων και πολιτικών, την επιβολή κανονιστικών μέτρων και διατάξεων για περιβαλλοντικές προδιαγραφές, εθελοντικές πρωτοβουλίες και δεσμεύσεις υιοθεσίας αντιρρυπαντικών τεχνολογιών και μέτρων μείωσης εκπομπών, φορολογικά κίνητρα και φοροαπαλλαγές για την εγκατάσταση και χρήση διατάξεων εξοικονόμησης ενέργειας, ενημέρωση πληθυσμιακών ομάδων, μέτρα για την βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας κτιρίων, επενδύσεις σε τομείς τεχνογνωσίας και νέων τεχνολογιών κλπ.
Το σπουδαιότερο, όμως, είναι, ότι πράσινοι φόροι πρέπει να είναι ανταποδοτικοί, και να χρησιμοποιούνται όχι μόνο στην εκτέλεση έργων περιβαλλοντικής ανάπλασης αλλά και σε μέτρα ανακούφισης, των πληθυσμιακών ομάδων που επιβαρύνονται. Π.χ. να συνοδεύονται με μειώσεις των ασφαλιστικών εισφορών ή του φόρου μισθωτών υπηρεσιών είτε με μέτρα ενίσχυσης του ασφαλιστικού συστήματος και του προνοιακού κράτους.
Βιβλιογραφία:
• OECD: (2010) Environmental Performance Review: GREECE.
• Carsten Daugbjerg & Gert Tinggaard Svendsen: (2001) Designing green taxes in a political context: From optimal to feasible environmental regulation, Aarhus.
• Α.Αργυρίου: Πράσινοι φόροι και παραγωγή ενέργειας, Ο δαίμων της οικολογίας , 09.05.2010.

Αργύρης Αργυρίου – Γεωλόγος.

Του Αργύρη Αργυρίου*

Η Διεθνής Συνδιάσκεψη για το Κλίμα στην Κοπεγχάγη, τον περασμένο Δεκέμβρη, στέφθηκε από παταγώδη αποτυχία. Η διεθνής κοινότητα, με ευθύνη κύρια των μεγάλων χωρών, ρυπαντών του πλανήτη, απέτυχε να καταλήξει σε μια δεσμευτική συμφωνία για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής. Οι ηγεσίες των μεγάλων χωρών δεν μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να δώσουν μια ανάσα ζωής στον πλανήτη μας. Ματαίως όμως. Οι ισχυροί του πλανήτη άλλα σκέφτονται. Η συμφωνία της Κοπεγχάγης στην οποία κατέληξαν, είναι πολύ μακριά από τις επιθυμίες των λαών. Πολύ μακριά από τις προσδοκίες. Πολύ μακριά από μια ισχυρή, νομικά δεσμευτική, φιλόδοξη ως προς τους στόχους της, νέα διεθνή συμφωνία για το κλίμα, όπως ζητούσαμε τότε. Η συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης κατέληξε σε μια άνευρη συμφωνία. Μια συμφωνία ευχολόγιο, χωρίς δεσμεύσεις. Μια συμφωνία που η μόνη σπίθα ελπίδας που άφησε, ήταν μερικές μικρές δεσμεύσεις των συμμετεχόντων, αλλά για το μέλλον.

Η πολυδιαφημισμένη στροφή του προέδρου Ομπάμα, δεν ήταν ικανή για να στραφούν οι ΗΠΑ σε δεσμευτικές συμφωνίες, βρίσκοντας έντονες αντιδράσεις από τα ενεργειακά λόμπυ. Η φιλοδοξία της ΕΕ, που ήθελε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης, κατέρρευσε. Αφού, τελικά υιοθέτησε άτολμες προτάσεις, συμφωνώντας για μείωση 20-30% μέχρι το 2020 και δεν προχώρησε ούτε στην αυτοδέσμευση της. Η Σοσιαλιστική Διεθνής παραμένει στο ευχολόγιο της υψηλής προτεραιότητας και δεν προσφέρει ουσιαστικές προτάσεις.

Το πολύχρωμο πλήθος της διαμαρτυρίας και της αντίστασης ήταν εκεί, στην Κοπεγχάγη, και όχι μόνο. Διαδηλώσεις, πορείες, συγκρούσεις με την αστυνομία, αλλά και συσκέψεις και εκδηλώσεις, στην Κοπεγχάγη και στις πλατείες και στους δρόμους του κόσμου, μετέφεραν με παλμό, την απαίτηση των λαών να αναληφθούν δεσμεύσεις, από όλους, να μπει φραγμός στην επερχόμενη κλιματική αλλαγή από την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Θα αποβούν μάταιες και οι προβλέψεις και οι επισημάνσεις των επιστημόνων, οι ανησυχίες του παγκόσμιου οικολογικού κινήματος, οι αγώνες των ενεργών πολιτών και της αριστεράς;

Από την Κοπεγχάγη (COP15) στον δρόμο για το Κανκούν (COP16) υπήρξαν πολλοί σταθμοί. Μετά την ματαίωση της συνάντησης της Χάγης, κύρια λόγω της απροθυμίας των ΗΠΑ να δεχθούν δεσμεύσεις, έγινε η συνάντηση της Βόννης. Πέντε μέρες, που μόνο ευφορία δεν προκάλεσαν για τα αποτελέσματα της. «Η διαδικασία εξεύρεσης φόρμουλας αποδεκτής σε ότι αφορά την μείωση των ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ένα από τα πολλά αμφισβητούμενα σημεία, προχωρεί με πολύ αργούς ρυθμούς. Για πολλούς μάλιστα πηγαίνει προς τα πίσω», σχολιάζει η Deutsche Welle στις 7/8/2010. Τις στιγμές που γράφονται αυτά, πραγματοποιείται στην Κίνα, δύο μήνες σχεδόν πριν από την συνδιάσκεψη στο Κανκούν του Μεξικού, η τελευταία συνάντηση. Οι προσδοκίες από την σύσκεψη των 180 χωρών που συμμετέχουν σʼαυτήν, είναι πολλές. Η νέα επικεφαλής των Η.Ε. παραμένει αισιόδοξη. «Όταν ξυπνήσουμε την επόμενη θα πούμε ότι κάναμε προόδους, αλλά δεν είναι αρκετές». Θα δούμε.

Εν τω μεταξύ πρόδρομες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής αρχίζουν να γίνονται ορατές. Η Ντεσίμα Γουίλλιαμς, εκπρόσωπος της Συμμαχίας των μικρών νησιωτικών χωρών, περιγράφει την κατάσταση στην χώρα της: ¨Στην Γρανάδα είχαμε ξηρασία για 7 συνεχείς μήνες, ενώ τα αποθέματα νερού έφθασαν στο κατώτερο σημείο. Έβρεξε τελικά, αλλά ήταν τόσο ραγδαία και δυνατή η βροχή, ώστε ξέπλυνε το καλλιεργήσιμο έδαφος και προκάλεσε στροβίλους από λάσπη».

Η Ναόμι Κάμπελ (δημοσιογράφος στο αμερικάνικό περιοδικό The Nation), περιγράφει ένα από τα μεγάλα προβλήματα της Βολιβίας. «Οι παγετώνες στις Άνδεις λιώνουν με τόσο ταχύτατο ρυθμό που απειλούν τον εφοδιασμό σε νερό των δυο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας. Οι Βολιβιανοί είναι ανήμποροι να κάνουν το παραμικρό γιατί οι αιτίες που προκαλούν τα φαινόμενα αυτά δεν είναι στην Βολιβία, αλλά στις λεωφόρους και στις βιομηχανικές ζώνες των αναπτυγμένων χωρών».

Το στίγμα το δίνει ο Λόθαρ Μπίσκυ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με τις δηλώσεις του: «Μετά τις διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης, δεν μπορούμε να αναμένουμε μια δίκαιη και δεσμευτική συμφωνία στο Κανκούν, αλλά μπορούμε να περιμένουμε την απάντηση της αριστεράς στην συνδιάσκεψη της Κοτσαμπάμπα. Μια διάσκεψη που αποτελεί την μεγαλύτερη περιβαλλοντική πρόκληση της χρονιάς, όπου το οικολογικό κίνημα και η αριστερά μπορούν να αντιστρέψουν την τροπή των πραγμάτων. Δεν περιμένουμε μια διεθνή συμφωνία στο Μεξικό, αλλά πρέπει να επικεντρωθούμε στις δομικές αλλαγές του κλιματικού συστήματος και να προωθήσουμε την χρήση ανανεώσιμης ενέργειας.» Ή όπως ορίζει ο Μπίσκυ: «Δεν μπορούμε να βελτιώσουμε τον κόσμο εάν δεν τον σώσουμε, αλλά μπορούμε να τον διασώσουμε βελτιώνοντας τον».

Η Κοτσαμπάμπα έδειξε τον δρόμο και έσπειρε τον σπόρο. Η διακήρυξη, οι προτάσεις για την μείωση στο 50% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2020, και για την δημιουργία του διεθνούς δικαστηρίου που θα κρίνει τις χώρες πάνω σε θέματα παγκόσμιας υπερθέρμανσης πρέπει να είναι ο οδηγός για την δράση μας ενάντια στο «σύμφωνο της Κοπεγχάγης», οδηγός στην πορεία μας για την διάσωση του πλανήτη.

Οι προτάσεις που είχαμε καταθέσει για την συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης, παραμένουν ακόμα επίκαιρες:

- Μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 50% μέχρι το 2020 και 80% μέχρι το 2050, με εγχώριες δράσεις. Ο στόχος αυτός, σύμφωνα και με την διακυβερνητική για το κλίμα είναι αναγκαίος, ώστε να είναι δυνατή η συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας κάτω από τους 2 °C.

- Ριζική αναθεώρηση του συστήματος εμπορίας ρύπων, που έχει αποτύχει, ώστε να επιτευχθούν καθαρές μειώσεις των εκπομπών στις αναπτυγμένες χώρες. Να καταργηθούν οι ευέλικτοι μηχανισμοί «καθαρής ανάπτυξης».

- Μέτρα για την μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από την ναυτιλία και τις αερομεταφορές.

- Μέτρα ανακούφισης και επαρκούς χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών που πλήττονται από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, με διαχείριση των κονδυλίων από τον ΟΗΕ. Οι αναπτυγμένες χώρες που ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών, πρέπει να συμβάλλουν σημαντικά . Τα μέτρα ανακούφισης θα πρέπει να έχουν και στόχους αποτροπής δημιουργίας εκατομμύριων περιβαλλοντικών προσφύγων.

- Δεσμευτικά μέτρα για την αποθάρρυνση της αποδάσωσης και αποψίλωσης των δασών και ανάληψη πρωτοβουλιών για μεγάλης κλίμακας αναδώσεις και αναγέννησης τροπικών δασών και καμένων δασικών εκτάσεων.

- Συγκεκριμένες δράσεις για την αποφυγή της λειψυδρίας, εξοικονόμηση φυσικών πόρων και νερού και αποτροπής ερημοποίησης των εδαφών. Συγκεκριμένες δράσεις στο πλαίσιο της διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για την υλοποίηση της απόφασης του για την πρόσβαση όλων των πληθυσμών σε καθαρό πόσιμο νερό και κατάλληλες συνθήκες υγιεινής.

- Μέτρα για την στροφή στην παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ με σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, εξοικονόμηση ενέργειας από κτήρια, μεταφορές και υπηρεσίες. Νέα οργάνωσης της αγροτικής παραγωγής με αποφυγή κατασπατάλησης φυσικών πόρων και παραγωγής ρύπων.

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι ένα πρόβλημα περιβαλλοντικών τεχνολογιών και χρηματοδοτήσεων. Είναι ένα πρόβλημα που έχει να κάνει με το μοντέλο ανάπτυξης και του τρόπου ζωής που επιβάλλεται. Έτσι, στην συνδιάσκεψη του Μεξικού πρέπει η Αριστερά να είναι παρούσα. Παρούσα με τις πρωτοβουλίες της, τις δράσεις της και τις προτάσεις της για την πορεία του βιώσιμου τρόπου ζωής. Παράλληλα με το παγκόσμιο οικολογικό κίνημα, τα κινήματα των πολιτών και τους ενεργούς πολίτες, πρέπει να συμβάλλει με προτάσεις τέτοιες που να διασφαλίζουν την διάσωση του κόσμου από την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειες την παγκόσμιας υπερθέρμανσης. b

*Γεωλόγος

Πηγές:

European Left: http://fr.european-left.org/francais/actualites/accueil/8_mai/

Velcrow Ripper: From Cochbamba to Cancun…the path forward. 26.04.2010

Deutsche Welle: H.Jeppesen/Ε.Αναστασοπούλου: Ένα βήμα μπροστά, δύο πίσω. 07.08.2010.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=580980

Τεχνητή
η διατροφική κρίση;

Ο εφιάλτης για παγκόσμια διατροφική κρίση, όπως αυτή που αντιμετωπίσαμε το 2007-2008, επανέρχονται. Η διατροφική κρίση, που βρίσκεται προ των πυλών, είναι τεχνητή; Πιθανόν. Φαίνεται ότι οφείλεται στα κερδοσκοπικά παιχνίδια στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων, ενώ διεθνείς οργανισμοί και κυβερνήσεις διαβεβαιώνουν ότι τέτοιες κινήσεις δεν έχουν βάση, αφού υπάρχουν ικανά αποθέματα.
Όμως η διατροφική επάρκεια εξαρτάται μόνο από τις διαθέσεις της αγοράς και των χρηματιστήριων;
Η Κίνα δέχθηκε πολλά πλήγματα. Πολλές περιοχές είχαν παρατεταμένη ξηρασία, ενώ άλλες πλημμύρισαν. Άλλες επλήγησαν από κατολισθήσεις, λειψυδρία ή σύννεφα σκόνης. Χιλιάδες έχασαν τις ζωές τους, πολλοί έμειναν άστεγοι και διαταράχθηκε η οικονομική ζωή και η αγροτική παραγωγή. Πριν από την ξηρασία, παρατηρήθηκε αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 20C σε μια περίοδο άνω των 6 μηνών και παράλληλα μειώθηκε η βροχόπτωση περίπου στο μισό. Ο FAO (ο διεθνής οργανισμός του ΟΗΕ για τα τρόφιμα και τη γεωργία) εξέδωσε προειδοποίηση «ότι η συνεχής άνοδος της θερμοκρασίας, ιδιαίτερα τις νυκτερινές ώρες, απειλούν την απόδοση της συγκομιδής, ιδιαίτερα του ρυζιού».
Οι επιστήμονες, ιδιαίτερα της IPCC, έχουν προειδοποιήσει από καιρό. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου και η επερχόμενη παγκόσμια υπερθέρμανση διαταράσσουν την οικολογική ισορροπία και ανάμεσα στις συνέπειες περιλαμβάνονται η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, ξηρασίες και πλημμύρες, μείωση των βροχοπτώσεων και αύξηση των βίαιων καιρικών φαινομένων. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα προκαλέσει σοβαρές καταστροφές σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ιδιαίτερα στους ορυζώνες την ΝΑ Ασίας, η ξηρασία και η λειψυδρία θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε μειώσεις της απόδοσης των γεωργικών καλλιεργειών και οι έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες θα συμβάλουν στην επέκταση της ερημοποίησης, αποπλύνοντας το εδαφικό κάλυμμα, υποβαθμίζοντας, περαιτέρω, τις γεωργικές εκτάσεις. Η αναπόφευκτη λειψυδρία θα υπονομεύσει τη γεωργική παραγωγή και θα στερήσει από την ανθρωπότητα χρήσιμους φυσικούς υδατικούς πόρους. Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού ακολουθεί εκθετικούς ρυθμούς, μεγαλύτερους από την αύξηση της γεωργικής παραγωγής. Υπολογίζεται ότι το 2050 ο πληθυσμός της γης θα ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενώ σήμερα είναι μόλις 6. Ήδη πολλά εκατομμύρια ανθρώπων, ιδιαίτερα στην Αφρική και την Ασία υποσιτίζονται. Το ερώτημα είναι ανοικτό. Θα υπάρχουν αρκετές ποσότητες τροφίμων ικανές να θρέψουν ικανοποιητικά όλον τον πληθυσμό;

Οι λαοί να πιέσουν
τις κυβερνήσεις

Μπορεί η ανθρωπότητα να ξεπεράσει τα προβλήματα; Χρειάζεται να ληφθούν σοβαρές πρωτοβουλίες, να αναπτυχθούν δράσεις και αγώνες, τόσο σε εθνικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Αγώνες, πρωτοβουλίες και δράσεις όχι μόνο για την εξασφάλιση επάρκειας τροφίμων και την απομάκρυνση του κινδύνου από την επερχόμενη διατροφική κρίση αλλά και ενάντια στην κλιματική αλλαγή, την παγκόσμια υπερθέρμανση και τις συνέπειες τους. Πρέπει να πιεστούν οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί, ώστε με τις παρεμβάσεις τους να καταφέρουν να σταματήσουν τα χρηματιστηριακά παιχνίδια με τα τρόφιμα. Να εξασφαλιστεί επάρκεια τροφίμων σε όλες τις χώρες και όχι μόνο για τις πλούσιες. Να σταματήσει η κατασπατάληση των φυσικών πόρων και να αναληφθούν δράσεις για την αποτροπή της υποβάθμισης της αγροτικής γης από την ερημοποίηση και την λειψυδρία.
Παράλληλα, οι λαοί πρέπει να πιέσουν τις κυβερνήσεις να προετοιμάσουν σωστά τη συνδιάσκεψη για το κλίμα στο τέλος του χρόνου, ώστε να γίνει δυνατή η αποδοχή δεσμεύσεων και αποφάσεων για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και να μην οδηγηθεί σε αποτυχία η συνάντηση στο Κανκούν του Μεξικού, όπως έγινε με την Κοπεγχάγη.
Εν τω μεταξύ, είναι δυνατή η συμμετοχή καθενός από μας ώστε να υπογράψει την έκκληση που βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.1billionhungry.org/ και σκοπό έχει να συγκεντρωθούν από τον ΟΗΕ 1 εκατομμύριο υπογραφές για να ασκηθούν πιέσεις στις κυβερνήσεις για να εκριζώσουν την παγκόσμια πείνα.
Αργύρης Αργυρίου, γεωλόγος, μέλος θεματικής ΣΥΡΙΖΑ
«Πόλη-Περιβάλλον-Οικολογία»

Πηγή: FAO Media center: http://www.fao.org/news/story/en/item/44914/icode/

http://www.epohi.gr/portal/perivallon/7956-t-lr-

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ για άλλους ευτυχώς για άλλους δυστυχώςΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ .

 Eγώ προσωπικά σαν μέλος του δ.σ. και η παράταξη μου είμαστε από αυτούς τους λίγους που πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι με αγώνες συλλογικούς λύνονται τα προβλήματα ότι την τύχη την καθορίζουμε εμείς ενώ η πλειοψηφίας σας μας θεωρούσε , γραφικούς και αφελείς όταν σας λέγαμε ότι το μέλλον μας είναι δυσοίωνο, ότι δεν έχουμε μέλλον χωρίς πρωτογενή τομέα , μας θεωρούσατε αιθεροβάμονες όταν λέγαμε ότι δεν μπορούν να λυθούν τα προβλήματα με προσωπικές στρατηγικές ,μας λέγατε κινδυνολόγους όταν φωνάζαμε για την διαπλοκή ,τα σκάνδαλα ,την ρεμούλα, την εκποίηση του δημόσιου πλούτου ,τις στρατιωτικές δαπάνες για εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων ,την ατιμωρησία ,το ρουσφέτι και μέσω αυτού κάποιοι πιστεύατε ότι μπορούσατε να βρείτε δουλειά να<< βολέψετε>> τα παιδιά σας και κάποτε τα καταφέρνατε. Και σήμερα είστε θυμωμένοι,φοβισμένοι απελπισμένοι, συνεχίζετε όμως να αναθέτετε και περιμένετε από<< σωτήρες εκπροσώπους >> να λύσουν τα προβλήματα σας , ποια είναι η παρουσία σας –συμμετοχή στις κινητοποιήσεις στις διαδικασίες των κλάδων. Αντί λοιπόν τα εύκολα ,ανώδυνα φασιστικά (να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή )και κατ επέκταση το μπουρδέλο ΓΕΩΤΕ και τα 15 μέλη του δ.σ. και όλοι όσοι ανήκουν η συμμετέχουν σε συλλογικότητες και όργανα . ΕΛΛΑΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕΤην απελπισία θετική δημιουργική ενέργεια. Τον θυμό να τον κάνουμε πρώτη ύλη για να χτίσουμε ένα οικοδόμημα που θα στηρίζεται στην συλλογικότητα την αλληλεγγύη και την συναδελφικότητα. Να παλέψουμε μαζί για να αλλάξουμε την μοίρα μας. Έτσι όπως μετρώΤΩΡΑ είμαστε πολλοί. Όλοι μαζί είμαστε πολλοί. Αισθάνομαι ότι δεν μπορούν πλέον να μας αγνοούν. Είναι η ώρα συνάδελφε να κάνεις αυτό που δεν ξέρεις, που ίσως δεν έκανες ποτέ. ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙΣ. Να τους σταματήσουμε τώρα, κυβέρνηση, Ε. Ε, Δ.Ν.Τ., τραπεζίτες και κερδοσκόπους. Να αγωνιστούμε για να ξαναπάρει ο άνθρωπος σαν αξία την θέση του πάνω από τα κέρδη και τις αγορές. ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΟΙ ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΟΙ Να αλλάξουμε τον κόσμο. Να αλλάξουμε και εμείς.

Χαμπίδης Δημήτριος μελος δ.σ. ΓΕΩΤΕ εκπρόσωπος της Προοδευτικής Συσπείρωσης Γεωτεχνικών

.

Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε απόλυτη σύμπνοια με τις επιταγές  του ΔΝΤ  και της Ε.Ε. οδηγεί τους εργαζόμενους και την ελληνική κοινωνία στην πιο άγρια κοινωνική βαρβαρότητα και την κατεδάφιση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, μοναδική απάντηση και  πρωταρχικό  καθήκον όλων είναι η δυναμική αντίσταση και οι μαζικοί και ενωτικοί αγώνες.

Η οξύτατη καπιταλιστική κρίση έχει επιτείνει στο έπακρο όλα τα μακροχρόνια προβλήματα του πρωτογενή τομέα, οδηγώντας στην ολική πλέον κατάρρευση και την εξουθένωση τους μικρούς και μεσαίους γεωργούς, κτηνοτρόφους, αλιείς, δασεργάτες.

Παράλληλα και συνακόλουθα το σύνολο των γεωτεχνικών κλάδων μαστίζεται από τη  γενικευμένη οικονομική κρίση, ιδίως οι νέοι συνάδελφοι, οι άνεργοι  και οι εργαζόμενοι με επισφαλείς σχέσεις εργασίας.

Επιπλέον, η εννεάμηνη διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύει ότι όχι μόνο δεν έχει την πολιτική βούληση να υλοποιήσει έστω και τις γενικόλογες προεκλογικές του υποσχέσεις, αλλά η πολιτική του οδηγεί στη περαιτέρω συρρίκνωση του πρωτογενή τομέα, αφήνει το πεδίο ελεύθερο στην ασυδοσία των αγορών, συνεχίζει τις μικροκομματικές πελατειακές πρακτικές, παραδίνει στην επιχειρηματική κερδοσκοπία το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους και αποδιαρθρώνει ακόμα περισσότερο τις γεωτεχνικές υπηρεσίες.

Την ίδια στιγμή που η όξυνση και ο πολλαπλασιασμός των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι γεωτεχνικοί κλάδοι, απαιτεί την πολύπλευρη και ουσιαστική δραστηριοποίηση του ΓΕΩΤΕΕ, μέλη του ΔΣ και εκπρόσωποι συνδικαλιστικών παρατάξεων, επαναφέρουν τις πιο σκοτεινές εποχές του ΔΣ και θυσιάζουν  τα πάντα στο βωμό των παραταξιακών και προσωπικών τους συμφερόντων.

Η Προοδευτική Συσπείρωση Γεωτεχνικών καταδικάζει απερίφραστα την παρασκηνιακή συμφωνία των εκπροσώπων της ΠΑΣΚΕ και του προέδρου του ΓΕΩΤΕΕ κ. Μαρκόπουλου.

Η  ορθότητα  της λευκής ψήφου της παράταξής μας κατά τη διαδικασία συγκρότησης του προεδρείου του ΓΕΩΤΕΕ επιβεβαιώνεται σήμερα πανηγυρικά μεν, αλλά και με δραματικό τρόπο για το Επιμελητήριο και τους γεωτεχνικούς.

Παράλληλα, η συμμετοχή της παράταξης μας και η στήριξη της λειτουργικής πλειοψηφίας των οκτώ μελών βασίστηκε στην ρητή δέσμευση όλων πάνω σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης. Επιπλέον,  απέτρεψε τον κίνδυνο να εμπλακεί το ΔΣ του επιμελητηρίου σε μια ακόμα μακρόχρονη κρίση, με ευθύνη των πέντε μελών της πλειοψηφούσας παράταξης ΔΑΚΕ και 2 μελών εκλεγμένων με το ψηφοδέλτιο της Επανίδρυσης και την μόνιμη υπονόμευση από αυτούς της εύρυθμης λειτουργίας του ΔΣ.

Η θετική πορεία υλοποίησης του προγράμματος δράσης, την οποία δεν δικαιούται να ιδιοποιηθεί κανείς μεμονωμένα, είτε προσωπικά, είτε παραταξιακά, επιβεβαιώνει την συνέπεια μας στη υπεράσπιση των γεωτεχνικών και του Επιμελητηρίου.

Το τελευταίο διάστημα, η ανακίνηση του θέματος αλλαγής προέδρου και προεδρείου του ΔΣ από τη πλευρά της ΠΑΣΚΕ, μόλις λίγους μήνες πριν την ολοκλήρωση της θητείας του με την επίκληση μιας παρασκηνιακής συμφωνίας μεταξύ τους, αποτελεί βαρύτατο πλήγμα στις δημοκρατικές διαδικασίες και εκθέτει πολιτικά τους συμμέτοχους σε αυτήν.

 Επιπλέον, η χρονική στιγμή που επέλεξε η ΠΑΣΚΕ να θέσει το θέμα αυτό  γεννά πολλά ερωτηματικά για τα πραγματικά κίνητρα της, καθώς αυτήν την περίοδο εκτυλίσσεται μία πρωτοφανής επίθεση από την κυβέρνηση ενάντια στην ελληνική κοινωνία, η οποία προφανώς εξυπηρετείται από την αδράνεια και την εσωστρέφεια των συλλογικών φορέων.

Οι εκπρόσωποι των δύο μεγάλων παρατάξεων, της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚΕ, αποδεικνύουν ακόμα μια φορά την αποκλειστική προσήλωση τους  στην εξυπηρέτηση των μικροκομματικών και των προσωπικών τους συμφερόντων και φέρουν ακέραια την ευθύνη για την παράλυση του επιμελητηρίου σε μια εποχή που διακυβεύονται μεγάλα ζητήματα των κλάδων.

Καλούμε έστω και τώρα όλα τα μέλη του ΔΣ του ΓΕΩΤΕΕ να συναισθανθούν τις  ευθύνες τους προς τους συναδέλφους και να διασφαλίσουν την απρόσκοπτη λειτουργία του ΔΣ, σε όφελος της ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα και της επίλυση των προβλημάτων των γεωτεχνικών.

Εκβιαστικές πρακτικές αποχώρησης από το Δ.Σ, όπως συνέβη και στο τελευταίο Δ.Σ ώστε να μη συζητούνται σοβαρά θέματα (σχέδιο Καλλικράτης, Ν/Σ για ΕΛΓΑ κλπ)  που απασχολούν τους συναδέλφους, είναι απολύτως καταδικαστέες. Το ίδιο καταδικαστέα είναι κάθε απόπειρα παράτασης της θητείας του σημερινού Δ.Σ. του ΓΕΩΤΕΕ.

Η Προοδευτική Συσπείρωση Γεωτεχνικών θεωρεί ότι η μοναδική και αδιαπραγμάτευτη διέξοδος από το νέο σημερινό αδιέξοδο είναι

-η ολοκλήρωση του προγράμματος δράσης,

-η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου του ΓΕΩΤΕΕ  με την καθιέρωση της απλής αναλογικής και την διασφάλιση της δημοκρατικότητας και του κύρους της εκλογικής διαδικασίας, καθώς και

- η επείγουσα λήψη όλων των απαιτούμενων μέτρων για διενέργεια εκλογών μέσα στο 2010.

Καλούμε όλες και όλους τους συναδέλφους και ιδιαίτερα τους νέους που πλήττονται περισσότερο απ’ όλους, με την δραστηριοποίηση τους και την ουσιαστική τους συμμετοχή να επιβάλλουν το αγωνιστικό πλαίσιο και την δημοκρατική λειτουργία του ΓΕΩΤΕΕ που απαιτεί η σημερινή πολιτική συγκυρία.

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΩΝ

31.5.2010